ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΥΘΟΥ Α' ΚΑΙ Β' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΥΘΟΥ Α' ΚΑΙ Β' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ Α' και Β' ΤΑΞΗ

ΔΕΚΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ Γ' - Δ' ΤΑΞΕΙΣ

ΔΕΚΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ Ε' ΚΑΙ ΣΤ' ΤΑΞΗ

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΥΘΟΥ Α' ΚΑΙ Β' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

1ο Θέμα Πάμε για εληές

….Βγαίνω μαζί με τα παιδιά στην αυλή και μπαίνω επικεφαλής του κύκλου που σχηματίζουν.
Ξεκινάμε Όλοι βαδίζουμε καμαρωτά τραγουδώντας το «Τραγούδι της εργασίας» (έλεγχος για απόκτηση φυσικού βαδίσματος)
Συναντούμε χωριανούς Στέκουν και χαιρετιούνται ανά δυό, όπως αλλάζουν τους χαιρετισμούς των οι χωριανοί (αγωγή καλής συμπεριφοράς), συνεχίζεται το βάδισμα.
Περνάμε κοντά από δυό απέναντι εκκλησίες Κάνουν το σταυρό τους με κλίση της κεφαλής μια δεξιά και μια αριστερά.
Το καμπαναριό (Ίσια στάση με ανάταση).
Τα κυπαρίσσια της εκκλησίας και οι γύρω θάμνοι Κάθισμα βαθύ-καλή στάση στη προσοχή –κακή στάση-ανάταση-ακροστασία με ανάταση (οι στάσεις αυτές σαν μιμήσεις χαμηλών ,ψηλών , πολύ ψηλών, ίσιων , σταβών δέντρων).
Φυσά αέρας στα δέντρα (κινήσεις, κάμψεις, της κεφαλής δεξιά και αριστερά, επίσης ετερόπλευρες του κορμού, σαν το μικρό και έπειτα δυνατό βάισμα των δέντρων.
Να το ληοστάσι Βαδίζουν με μεγάλα βήματα.
Μια λιθιά μικρή Πηδούν ένας-ένας το υποθετικό εμπόδιο.
Φτάνουμε στο ληοστάσι Τα ελαιόδεντρα (καλή ορθία στάση με μετακίνηση των χεριών από την έκταση στην ανάταση και αντίστροφα).
Προχωρούμε μέσα στο ληοστάσι Βάδισμα επί των δακτύλων (για να μη πατηθή ο ριγμένος στη γη καρπός).
Μαζεύουμε εληές από τη γη Επικύψεις συνεχείς με κινήσεις των χεριών προς τη γη.
Μαζεύουμε εληές από τα δέντρα Χαρακτηριστικές κινήσεις πότε του ενός χεριού, πότε του άλλου, με το κορμί στηριγμένο στα δάχτυλα του άλλου ποδιού, προσπάθεια του χεριού να φτάσει όσο μπορεί ψηλότερα.
Γυρίζουμε στο χωριό Βάδισμα πρώτα επί των δακτύλων, έπειτα κανονικό με τραγούδι.
Ένα κοπάδι πρόβατα στο δρόμο Βάδισμα με τα τέσσερα. Τα αρνάκια πηδούν (μίμηση).
Φτάνουμε στο ληοτρουβιό Μιμούνται τη κίνηση των λιθαριών με περιστροφή των δυό χεριών.

(Την άσκηση ακολουθούν παιγνίδια στην αυλή του σχολείου και σιωπηρή απασχόληση μέσα στη τάξη με θέμα το αντικείμενο της ίδιας ενότητας).

2ο Θέμα Πάμε για ψάρεμα

….
Πάμε στ’ ακρογιάλι Τα παιδιά προχωρούν στη γραμμή με το δάσκαλο μπροστά, τραγουδώντας τους «ψαράδες» «Πάμε, πάμε, πάμε, πάμε, να δουλέψωμε να φάμε. Πάμε, πάμε παλληκάρια, να κοιτάξουμε για ψάρια…» κ.λ.π.
Να την η θάλασσα Έκφραση χαράς και αγαλιάσεως, δηλ. λαμπερά μάτια, γελαστό πρόσωπο, επιφωνήματα χαράς.
Μαζεύουμε το δίχτυ Τα παιδιά σε διάσταση και μικρές επικύψεις με διαδοχική κίνηση του αριστερού και δεξιού χεριού «μαζεύουν το δίχτυ» σε κουλούρες.
Έτοιμοι να μπαρκάρουμε Εικονικό λύσιμο και βγάλσιμο των παπουτιών και ανασκούμπωμα του παντελονιού με αλληλοδιάδοχες επικύψεις και με σύγχρονες κινήσεις των χεριών.
Στη βάρκα το δίχτυ Ανά δύο παιδιά «σηκώνουν από μια κουλούρα» διχτυού να την φορτώσουν στη βάρκα μέσα.
Στα κουπιά Κάθονται σε δυό παράλληλες σειρές διπλοπόδι με πρόταση των χεριών και κλεισμένες τις παλάμες σε γροθιές (δηλ. έπιασαν τα κουπιά).
Τώρα ξεκινάμε Κινήσεις μιμητικές της κωπηλασίας σύγχρονα με τον ίδιο ρυθμό των κινήσεων τραγουδούν «έγια μόλα, έγια λέσα, φύσηξε βοριά» κ.λ.π.
Στρίβουμε στ’ ακρωτήρι Η δεξιά σειρά κωπηλατεί μπροστά (επικύψεις) και η αριστερά πίσω (έκταση κορμού).
Στρίβουμε για το λιμάνι Τώρα η αριστερά κωπηλατεί εμπρός (επικύψεις) και η δεξιά πίσω (έκταση κορμού).
Ρίχνουμε το δίχτυ Οι μισοί κωπηλατούν, οι μισοί «ρίχνουν» (επικύψεις με συνεχείς και διαδοχικές κινήσεις των χεριών).
Ανάπαυση Οι «ψαράδες» για λίγα λεπτά αναπαύονται κάνοντας ό,τι θέλει ο καθένας
Να σηκώσουμε το δίχτυ Όσοι «κωπηλατούσαν» κατά το ρίξιμο του διχτυού τώρα «τραβούν» το δίχτυ. Οι άλλοι μισοί κωπηλατούν ελαφρά. Σύγχρονα όλοι κυττάζουν προς το δίχτυ που σηκώνεται , με έκφραση στην αρχή ανυπομονησίας και νευρικότητας (ανοιχτά μάτια προσηλωμένα στη θάλασσα και ελαφρές μετατοπίσεις απ’ τη θέση τους), έπειτα ενθουσιασμού για την επιτυχία (μάτια σπινθοβόλα, φωνές ζωηρές, επιφωνήματα θριάμβου).
Για το λιμάνι «Κωπηλασία» με τη συνέχεια του πρώτου τραγουδιού


«Εγια μόλα, έγια λέσα
Πάρ’ τον κάβο Κώστα μέσα.
Έλα, έλα, έλα Αντώνη,
κάτσε πιάσε το τιμόνι.
ίσα το πανί μας ίσα,
φύσα αέρα, φύσα φύσα.
Γέρνει γέρνει, γέρνει γέρνει,
το καίκι δρόμο παίρνει.
Γειά σας παλληκάρια γειά σας,
κι η χαρά μες τη καρδιά σας.
Κατευόδιο παλληκάρια,
και στα δίχτυα σας τα ψάρια.
Νάτο νάτο, νάτο νάτο,
το καίκι μας γεμάτο.
-Ψάρι ψάρι, ψάρι ψάρι,
και χαρά σ’ όποιον το πάρη.

Φτάνουμε στο γυαλό Πήδημα μεγάλο.
Πούλημα ψαριών Τα παιδιά σκορπάνε στο γήπεδο διαλαλώντας το εμπόρευμα «ψάρι, ψάρι, ψάρι, ψάριιι…» (με έκφραση ενθουσιασμού και ικανοποιήσεως).

3ο Θέμα Οι τέσσερες εποχές

….
    • Φθινόπωρο
Πάμε στο χωράφι Βάδισμα στη γραμμή.
Το βρεγμένο χωράφι Βάδισμα στα δάχτυλα.
Το σκάψιμο Μίμηση
Μαζεύουμε κυδώνια και ρόδια Ανατάσεις πότε του ενός, πότε του άλλου χεριού με στήριγμα στα δάχτυλα του ομωνύμου ποδιού.
Φυσά φθινοπωρινό αεράκι Μίμηση του λυγίσματος των δέντρων δεξιά-αριστερά με κάμψεις μόνο του κεφαλιού στην αρχή, του κορμιού και κεφαλιού ύστερα.
Πως πέφτουν τα κίτρινα φύλλα Έκφραση λύπης (κατεβασμένο πρόσωπο, σύσπαση χειλιών, χέρια κρεμασμένα, μάτια θαμπερά).
Μόνο τα κυπαρίσια ακίνητα Ορθία στάση, έκφραση καμαρωτή, ζωηρή.

    • Χειμώνας
Ήλιος πουθενά-δέντρα γυμνά Έκφραση λύπης και απογοητεύσεως.
Το σιτάρι φύτρωσε Κάθισμα βαθύ.
Ανεμοθύελλα Απ’ την ανάταση, ολόκορμα κουνήματα αριστερά-δεξιά, εμπρός-πίσω.
Το φοβισμένο σπουργιτάκι Μικρό «πέταγμα» και βαθύ κάθισμα των παιδιών με επαναλήψεις. Σκούξιμο λυπητερό.
Το πέρασμα του ρυακιού Πήδημα καθενός παιδιού στο υποδεικνυόμενο και υποτιθέμενο σαν ρυάκι σημείο.

    • Άνοιξη
Ήρθαν τα χελιδόνια Γρήγορο «πέταγμα» των παιδιών με ανοιχτά τα χέρια.
Το σιτάρι μεγάλωσε Απ’ το βαθύ κάθισμα, σιγανή ανέγερση.
Να τα μπουμπούκια των λουλουδιών Κάθισμα βαθύ κάμψη του κεφαλιού, τα χέρια φουχτώνουν το κεφάλι.
Ανοίγουν τα μπουμπούκια. Πολύχρωμα λουλούδια Σιγανή ανέγερση με σύγχρονη όρθωση της κεφαλής και πλαγία ανάταση των χεριών. Έκφραση γελαστή.
Πεταλούδες «Πέταγμα» ελαφρό από λουλούδι σε λουλούδι.
Πολλά ζουζούνια στο χωράφι Απότομα πηδήματα σε ύψος και μήκος.

    • Καλοκαίρι
Μαραίνονται τα λουλούδια Στάση και έκφραση καταπτώσεως και θλίψεως (κρεμασμένο στο πλάι το κεφάλι, μυς χαλαροί, αρθρώσεις ασύνδετες, κλεισμένα μάτια).
Ο θερισμός Μίμηση.
Αλώνισμα Δυό-δυό οι μαθητές Ο ένας παρασταίνει το άλογο, ο άλλος τον αλωνιστή, ο δεύτερος κρατεί με κλωστή τον πρώτο και σαλαγάει. Το άλογο καλπάζει κυκλικά . Στο τέλος το τραγούδι «ο γεωργός».

4ο Θέμα Περίπατος στο δάσος

Προκαταρκτικά Άσκηση τάξεως (σύνταξη-κύκλου-διάλυση) σύνταξη προ του δασκάλου.
Περίπατος στο δάσος Δρόμος σε κύκλο.
Πήδημα χαντακιού Πήδημα σε ορισμένο μέρος.
Ίσια δέντρα (Ορθία στάση) δέντρα με στραβούς κορμούς (κακή στάση).
Το πέταγμα του σπουργίτη Στροφές της κεφαλής κι απ’ τα δυό μέρη.
Φτάνουμε στο καλύβι της γρηούλας Η γρηούλα γνέθει. Χαιρετισμός της γρηούλας.
Η γάτα της γρηούλας και το σκυλί Γονάτιση, στάση αμύνης.
Κουρούνες Πηδήματα με βαθύ κάθισμα.
Η μηλιά της γρηούλας Παρακαλούν τη γρηούλα να επιτρέψει να φάνε μήλα. Η γρηούλα ειτρέπει (γίνεται αναρρίχηση).
Κόψιμο ξύλων Τα παιδιά για να ευχαριστήσουν τη γρηούλα θέλουν να της κόψουν ξύλα μίμηση ξυλοκόπου (πρόκυψη και όρθωση από τη διάσταση).
Ο κόκκορας Φωνάζει «κικιρίκου» για να ευχαριστήση τα παιδιά (τάση της ράχης και μίμηση του κόκκορα).
Αποχαιρετισμός Χαιρετούν τη γρηούλα για να φύγουν.
Επιστροφή Χαρούμενο βάδισμα .
Άφιξη.

5ο Θέμα Αλεπού και κόρακας

Ο δάσκαλος μπαίνει στη κορυφή του κύκλου. Προχωρεί και ακολουθούμενος απ’ τα παιδιά διηγείται
«Κάποτε η αλεπού η κυρά-Μάρω βγήκε από τη τρύπα της τη στενή να πάη να κυνηγήση (Με τα τέσσερα προχωρούν σιγά μακραίνοντας το κορμί τους για να περάσουν όλα την υποτιθέμενη σε ορισμένο και υποδεικνυόμενο σημείο τρύπα). Σαν βγήκε από την τρύπα της (αφού έχει «βγεί» και το τελευταίο παιδί) πήρε το μονοπάτι ροβολώντας τον κατήφορο (τρέχουν ελεύθερα στον κύκλο τροχάδην). Τι ωραία που ήταν στη ρεματιά! Ένα ποταμάκι της έκοψε το δρόμο. Ήταν διψασμένη η αλεπού κι έσκυψε να πιή σκύβουν με βαθειά επίκυψη για να πιούν . Έπρεπε να περάση στην αντίπερα όχθη. Εύκολο πράγμα για την αλεπού. Ένα μεγάλο πήδημα και να! (Τα παιδιά κάνουν μεγάλο άλμα στο υποδεικνυόμενο και υποτιθέμενο για ρυάκι σημείο) στην άλλη μεριά του ρυακιού η αλεπού! Ανεβαίνει από κει και πιάνει τον ίσιο δρόμο (προχωρούν). Δημόσιος ο δρόμος, πονηρή η αλεπού. Μη τύχη κανένας κυνηγός, κανένας άγριος μαντρόσκυλος ; Δές την πως περπατά προφυλακτικά! (Προχωρούν προφυλακτικά λίγο, σταματούν, στρέφουν κορμί και κεφαλή δεξιά και πίσω προχωρούν λίγο πάλι, σταματούν, στρέφουν κορμί και κεφάλι αριστερά και πίσω. Αυτό επαναλαμβάνεται τρεις φορές). Άσχημο μέρος ετούτο. Γι’ αυτό ανεβαίνει στο λόγγο με τα ψηλάτα δέντρα (προχωρούν τα παιδιά). Να τα ψηλά ίσια δέντρα (ορθή στάσι σε προσοχή). Να τα μικρά καμπούρικα δεντράκια (μίμηση). Η αλεπού εδώ στάθηκε (στέκονται) . Πωπώ! ένα μεγάλο μαύρο πουλί έρχεται από μακρυά. (Τα παιδιά κοιτάζουν στρέφοντας την κεφαλή αριστερά-δεξιά και αιωρούν τα ανοιγμένα χέρια τους πρώτα με αιωρήσεις της «άκρας χειρός» και ύστερα όλου του χεριού, μιμούμενα το πέταγμα του κόρακα). Να το το κοράκι πλησιάζει πετώντας προς τα εδώ (τα παιδιά «πετούν»). Τώρα που στάθηκε στην κορυφή του ψηλού δέντρου, άς πάω προς τα κει, λέει η αλεπού (προχωρούν «φτάνουν»). Σαν νόστιμο θάναι το κομμάτι το τυρί που έχει στο στόμα του. Κι έχω τόση πείνα… (τα παιδιά κοιτάζουν ψηλά με έκταση της κεφαλής πάνω και πίσω). Κύρ κόρακα! Είσαι το ομορφότερο πουλί του κόσμου. Δες γυαλιστερά φτερά, δες κορμοστασιά, δες μάτι, τι ωραίο πέταγμα! Πόσο θάθελα ν’ ακούσω και την ωραία σου γλυκιά φωνή! (Εδώ το α΄παιδί φωνάζει «Κρα, κρα». Όλα τα παιδιά σκύβουν αμέσως με βαθειά επίκυψη για να πάρουν απ’ το χώμα το τυρί και ύστερα διαλύοντας τον κύκλο ξεφωνίζουν όλα «κρα κρα κρα», ρυθμικά και γελούν τρέχοντας εδώ κι εκεί).



Επιστροφή στη Γυμναστική για παιδιά